Ons Wil Nie Net Oorleef Nie — Ons Wil Die Beste Hê!

Afrikaner Vryheid · 39d gelede views

Sy argument: 64% van die privaatsektor is in wit hande. Die beste skole en universiteite het Afrikaanse wortels. Julle het 'n voetspoor. Wees tevrede. "Jy kan nie 'n groter voetspoor kry as wat Afrikaners reeds het nie." Dit klink na 'n antwoord. Dit is 'n afleidingstaktiek. Want hoeveel van daai skole veg tans in howe vir hulle bestaansreg? Hoeveel mense hou hulle mond omdat hulle bevordering van transformasietelling afhang? Afrikaans is by Maties en Tukkies feitlik verwyder. Die stryd is nie verby nie. Dis aan die gang. En as dinge so goed gaan hierso... hoekom het so baie Afrikaners al die land verlaat? Die dieper vraag is: wat is die doel van 'n kultuur? Om net te oorleef? Om net in statistieke te verskyn? Geen groot kultuur het homself ten doel gestel om net te bestaan nie. Elke beskawing wat iets nagelaat het, het gestreef. Het gebou. Het geëis. So Piet. My antwoord is eenvoudig. Ons wil die beste hê. Nie die beste in vergelyking met iets swaks nie. Die beste. Punt. Deel hierdie pos as jy ook al hierdie vraag in jou gesig gekry het. Die gesprek oor wie ons is en wat ons toekoms is, het nog nie eens begin nie. 𝐇𝐮𝐥𝐥𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝐠𝐞𝐬ê 𝐞𝐤 𝐢𝐬 𝐭𝐞 𝐥𝐢𝐛𝐞𝐫𝐚𝐚𝐥. 𝐓𝐨𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝟑𝟎𝟎 𝟎𝟎𝟎 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞 𝐠𝐞𝐬𝐭𝐨𝐩 𝐨𝐦 𝐭𝐞 𝐥𝐮𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫. • Afrikaners: Ons Moet Praat. Nie omdat ek 'n nuwe boodskap gehad het nie. Maar omdat ek iets gesê het wat al lank in borste brand sonder dat iemand dit hardop durf uitspreek het. Ek het grootgeword met 'n diep ongemak met Afrikaner-nasionalisme. Nie uit skaamte oor wie ek is nie, maar omdat die stemme wat dit verteenwoordig het, my altyd weggedruk het. Die dogmatiese. Die uitsluitende. Die bang. Maar die wêreld verander. En iets in my het saam verander. Want wanneer jy sien hoe 'n taal stil gemaak word, hoe 'n kultuur sistematies afgebreek word, hoe 'n volk se nalatenskap een beleidsdokument op 'n slag uitgewis word, dan raak die abstrakte skielik baie konkreet. Dan soek jy grond onder jou voete. En ek het dit gevind. Nie in nasionalisme wat ander uitsluit nie. Maar in 'n identiteit wat sterk genoeg is om nie te vrees nie. Die Boererepublieke het mekaar nie altyd gelyk geval nie. Die Noorde en Suide van Amerika het mekaar gehaat. Maar toe die storm gekom het, het hulle 'n keuse gemaak. Nie om dieselfde te wees nie. Om saam te staan. Ons vyand dra nie 'n kultuur se naam nie. Ons vyand het 'n rekening. 'n Kontrak. 'n Stelsel wat bouer en breker gelyk behandel, solank die geld maar vloei. En dít is waar ons oë op moet bly. Die Zulu wat moeg is. Die Kleurling wat sy erfenis sien verdwyn. Die swart entrepreneur wat elke dag teen dieselfde mure vasloop as ons. Hulle is nie ons opposisie nie. Hulle is ons mense. Selfbeskikking behoort nie aan een groep nie. Dit behoort aan almal wat weier om vergeet te word. Ek gaan aanhou praat. Meer vra. Dieper luister. Harder bou. Maar ek soek mense wat saam wil bou. Mense wat verskil kan verdra en tog op dieselfde fondament kan staan. Is jy een van hulle? Laat my weet in die kommentaar. Want die gesprek begin nou eers regtig.